Welkom en lees meer over de familie van mijn huis .  Aan de hand van de verhalen van de oud bewoners schets ik een honderd jaar durende Haagse geschiedenis. Kijk mee en zie hoe het onderzoek verloopt.

Ik kreeg er foto´s van Anita en Egon bij en ook een ansichtkaart geschreven aan het adres Piet Heinstraat 119 in het jaar 1957. De kaart is verstuurd door de schrijver Hans Martin vanuit Pakistan (Karachi). Nu heb ik zoveel nieuwe aanknopingspunten. Het is fantastisch mooi materiaal. Ik ben er heel blij mee.

Het grootste boek is een dik album met een bruinleren omslag. Anita heeft het gekocht bij kantoorboekhandel J. Th. Albrecht in de Passage 36-38 voor Egon´s verjaardagfeest in 1949. Het recentie en gastenboek werd door hen het Gouden Boek genoemd.

(tekst CvB, afbeelding:  im Privatbesitz von Familie Wensien / Hamburg)

Een kopie van deze uitzonderingsvergunning,  het bewijs dat ze toestemming hebben om te spelen in de maanden januari, februari en maart 1937, ontving ik gisteren met de e-mail uit het Bundesarchiv Berlin (BArch, Sig, BDC, RKK, Buttlar, Egon von).

Wanneer den judisch versippten Kapellmeister Egon Freiherr von Buttlar voor het najaar van 1937 opnieuw een vergunning voor 3 maanden aanvraagt, krijgt hij deze niet. De Reichskulturkammer werkt samen met de Reichsstelle fur Sippenforschung en het beroepsverbod is een onomkeerbaar feit. Egon en Anita zijn terug in hun woonplaats Hamburg en in het voorjaar van 1938 vertrekken ze  naar Wenen.

Steeds hoop ik dat de voorzienigheid mij welgevallig is, dan kan ik plotseling op een rommelmarkt,  in een antiquariaat of in een archief, een foto vinden van het vrolijke en humoristische pianistenpaar Anita en Egon. Ik zou heel graag een echt beeld van ze willen hebben.

(tekst CvB, afbeelding Googlemaps)

Over de aanvraag voor gegevens van Freiherr von Buttlar ben ik gunstiger gestemd. Het staat vast dat hij bij de Wehrmacht is geweest, dus aanvullende info zal er vast en zeker zijn.  Dat hij in het leger heeft gediend  is ter sprake gekomen bij zijn naturalisatie. In 1952 zijn Egon en Anneta  Nederlander geworden. Hij heeft zijn officiersfunktie gebruikt om Nederlanders te helpen. Die informatie vond ik op statengeneraaldigitaal.nl

(CvB)

Charles Leopold Maas, was een in Oostenrijk geboren koopman uit noordwest London in Engeland. Hij importeerde tabacconist fancy goods en was  fabrikant van verzilverde pijpen die onder de naam crown pipe verkocht werden. Zijn dochter Claire Kathleen Maas werkte als  foreign correspondent, ze was  zevenentwintig jaar toen ze met G. H. von Dewitz Braun in London in het huwelijk trad.

Wanneer de familie Braun per 1-1-1921 op het adres van ons huis staat ingeschreven wonen ze hier met hun dochtertje Margaret L. Braun. Zij is op 17-7-1915 in London geboren en in het gemeentearchief van Den Haag staat zij als Elise Margarete te boek. Haar vader Herr Dr. Heinrich Braun is directeur van het Deutsches Realgymnasium waar haar moeder lerares is. Braun heeft ook een Berlitz taalinstituut op nr. 121

In 1923 vertrekt het gezin naar Berlijn, daarna ben ik het spoor kwijt geraakt. Ik zou zo heel graag willen weten hoe hun leven is verder gegaan en of Elise, Louise of Margaret Braun ook kinderen heeft gekregen…

Which family historian or house detective could help me on this? Margaret L. Braun could have lived in Holland, Germany, England or maybe even in South Africa.

(tekst CvB, afbeelding silvercollection.it)

Heinrich Braun en Claire Maas gaven het huis begin jaren twintig al een Duitse connotatie.  Een jaar lang gebruikten ze een aantal kamers als klaslokaal voor de schoolkinderen van het Deutsches Realgymnasium. De leerlingen waren hoofdzakelijk Reichsduitsers, maar er zaten ook Oostenrijkers, Nederlanders, enkele Grieken en Amerikanen tussen.

(tekst CvB, afbeelding: archief Duitse Schoolvereniging)

ANNETA Freifrau VON BUTTLAR-WELLMANN

Woensdagavond 28 September 2011 vond ik het overlijdensbericht van Anita uit 1998, met daarop de naam van een vrouw en een correspondentieadres. Ik was heel blij, zij zou mij vast heel veel over de Buttlar´s kunnen vertellen. Donderdag probeerde  ik haar te bellen, maar er was geen gehoor. Vrijdag werd er ook niet opgenomen. Zaterdag belde ik met de buren en hoorde ik dat Anita´s contactpersoon op dinsdag of woensdag was overleden.

(CvB)

Zondagavond 25 September 2011 liepen we over de Judenplatz in Wien, als de nummering nog dezelfde is als in 1938 dan is het grote gebouw links op de foto het huis waarin de Buttlars twee maanden gewoond hebben.  Dat was vlak na de aansluiting van Oostenrijk bij Nazi Duitsland. Ze kwamen uit Hamburg. Wat hun situatie in die tijd was is niet bekend, maar optreden in Duitsland was niet meer mogelijk. De Reichsmusikkammer had in 1937 al het beroepsverbod voor muzikanten van Joodse afkomst uitgevaardigd.  In Juni vertrokken Anita en Egon naar Boekarest. Twee maanden later werd in Wenen de Zentralstelle für Jüdische Auswanderung  opgericht met als doel om alle joden uit Duitsland en Oostenrijk te verdrijven. Tegen betaling van veel geld zouden de mensen hier inreisemöglichkeiten in überseeische Staaten  kunnen krijgen. De joodse Anita had waarschijnlijk de Roemeense nationaliteit. Via Milaan kwamen ze in Augustus 1940 in Nederland aan. Tot en met 1942 hebben ze opgetreden in Rotterdam, Den Haag en Laren.
We gingen eten op het terras bij Bodega Marques, het was nog warm buiten,  we  spraken over Anita en Egon, alsof we ze kenden. Het recentieboek kwam weer ter sprake en ik besloot om hernieuwd naar hen op zoek te gaan.

(tekst & afbeelding CvB)

Anita is al langer dan twaalf jaar geleden overleden, maar het naambordje van Egon freiherr von Buttlar zit nog steeds op de deur!

(tekst en afbeelding, CvB)

(tekst CvB, afbeelding: online krant)